Projektanci stworzą nową wersję starego designu

Kategoria: Wydarzenia, Dodano: 2014-05-28 12:18   Bookmark and Share

UWOLNIĆ PROJEKT polega na opracowaniu współczesnych wersji dawnych, tradycyjnych wytworów rzemieślniczych znajdujących się w Magazynie Gospodarki Podstawowej i Rzemiosła Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Świetna inicjatywa, dzięki której każdy z nas będzie mógł skorzystać z nowej wersji starego designu.

W ramach projektu powstaną prototypy nowych przedmiotów oraz dokumentacja wykonawcza, która zostanie zamieszczona w Internecie. Każdy użytkownik będzie mógł ją pobrać, a przedmiot wykonać u rzemieślnika (np. z najbliższej okolicy), dostosowując produkt do swoich potrzeb.

Wybór obiektów został dokonany podczas spotkań z zespołem projektowym. Zostały starannie opracowane kryteria wyboru przedmiotów z Magazynu Gospodarki i Rzemiosła, który liczy kilkanaście tysięcy obiektów. Projektanci wybierali jako inspirację przedmioty dające możliwość zaproponowania odbiorcy jak najszerszego wachlarza możliwości indywidualizacji m.in. wyboru wielkości czy materiału z jakiego ostatecznie będzie można wykonać przedmiot. W wyborze ważną rolę odgrywał również rodzaj rzemiosła, w ramach którego przedmiot będzie wykonywany. W projekcie równie istotne jest realne wsparcie rzemiosła, w tym również tego ginącego, jak również umożliwienie samodzielnego wykonania przedmiotu.

Najważniejsze wyzwanie dla projektantów to ekspozycja użytkowej funkcji przedmiotu, ponad jego funkcją dekoracyjną, co jest zgodne z koncepcją humanistycznego spojrzenia na rzemiosło, którego autorem był Piotr Szacki, twórca Magazynu Rzemiosł i Gospodarki Podstawowej Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie.

Organizator:
Państwowe Muzeum Etnografi czne w Warszawie

Współorganizator:
Stowarzyszenie "Z Siedzibą w Warszawie"

Punktem wyjścia dla projektu był notatnik oprawiony w drewno i skórę. To piękne i funkcjonalne połączenie zostało przepisane na język współcze- snego wzornictwa i dostosowane do urządzeń mobilnych. Użytkownik będzie mógł wykonać oprawę samodzielnie, dokonując indywidualnego wyboru w zakresie użytego materiału i wymiarów.
Projekt Pani Jurek odnosi się do zbioru krzeseł z początku XX wieku z cha- rakterystycznymi wydłużonymi siedziskami. Ta intrygująca forma wynikała prawdopodobnie z potrzeb użytkowników, którzy siedząc, wykonywali różne prace domowe. Pani Jurek w projekcie oddaje krzesłu utracone centymetry. Nowa, prosta forma pozwoli użytkownikowi dostosować krzesło do czynności wykonywanych prawie 100 lat później. Nogi będą neutralną podstawą dla siedziska, które stanie się miejscem lub narzędziem pracy. Siedzisko, tak jak pierwowzór, wykonane będzie z drewna.
Stołek, który powstanie jest zainspirowany popularnymi wiejskimi, trójnoż- nymi zydlami, których oszczędna forma może służyć za modelowy przykład nadwiślańskiego minimalizmu.
Pozbawiony dwóch nóg zydel stanie się składanym, lekkim i poręcznym siedziskiem, które przyda się w parku czy na pikniku. Sznur przewleczony przez otwory w siedzisku umożliwi proste mocowanie i przenoszenie.
Użytkownik będzie mógł zmienić rodzaj drewna, profil nogi czy siedziska, regulować wysokość nogi, wpływając na docelową wysokość siedziska. Dla zdeterminowanych użytkowników stołek będzie można w prosty sposób zamienić w plenerową huśtawkę.
Inspiracją dla nowego przedmiotu stała się buńka, czyli naczynie do przecho- wywania płynów. Punktem wyjścia dla projektantów z grupy AZE design był fakt, że większość przedmiotów wciąż wytwarzanych w pracowniach garn- carskich przy użyciu tradycyjnych technik rzemieślniczych dawno już przestała być potrzebna we współczesnych gospodarstwach domowych. Rzemieślnicy wciąż jednak wytwarzają tradycyjne wzory, które spełniają dziś funkcję deko- racyjno-kolekcjonerską.
Jak zatem sprawić, żeby w prosty sposób w warsztacie garncarza ponownie powstawały przedmioty potrzebne? Rozwiązaniem jest minimalna modyfika- cja tradycyjnej buńki, która umożliwi całkowitą zmianę jego przeznaczenia. Tradycyjna forma pojemnika pozbawiona uchwytu i dna stanie się kloszem do lampy wiszącej.
Zamawiający będzie miał wpływ na wielkość przedmiotu, rodzaj wypału oraz finalny kolor ceramiki. Przedmiot będzie można z powodzeniem pomalować, jeśli jego przyszły użytkownik będzie chciał zmienić gliniany charakter buńki-klosza.
W zbiorach magazynu PME znajdziemy stołek wykonany z dwóch elementów - siedziska oraz monolitycznej podstawy z czterech nóg. Naturalnie wytwo- rzony okółek (spirala), kształtujący się podczas wzrostu pnia i gałęzi drzew iglastych, posłużył rzemieślnikowi jako baza do taboretu. Stanowi on trzon konstrukcyjny przedmiotu - dzięki czemu stołek złożony jest tylko z dwóch elementów.
Przedmiot zaprojektowany przez Artura Goska nawiązywać będzie proporcjami i kształtem do pierwowzoru. Do minimum zostanie również ograniczona liczba elementów, z których złożony zostanie przedmiot. Ze względu na istotną precyzję wykonania przedmiotu, oprócz tradycyjnych technik ciesielskich, do wyprodukowania taboretu będzie można wykorzystać współczesne maszyny sterowane numerycznie.
Docelowo stołek będzie wykonany z trzech elementów, na którego indywidu- alny charakter wpłynie materiał, z jakiego zostanie wykonany (drewno lite, sklejka lub płyt drewno-pochodne) oraz kształt siedziska, nawiązujący do podstawowych figur geometrycznych. Do wyboru będą również różne wysokości stołka.
Projekt nowego miejskiego ula jest ukłonem w stronę Piotra Szackiego, twórcy Magazynu Rzemiosł i Gospodarki Podstawowej, który poświęcił część swoich zbiorów pszczelarstwu. Artur Gosk poprzez nowy projekt ula zabiera dość istotny głos w dyskusji nad problemem masowego ginięcia pszczół.
W miastach europejskich hodowla pszczół w przestrzeniach miejskich jest tematem popularnym. Również w Polsce zagadnienie miejskiego pszczelar- stwa jest coraz częściej poruszane przez społeczników, ekologów, miejskich aktywistów. Istotnym elementem tego projektu jest również jego wymiar edu- kacyjny i społeczny .
Projektowany dom dla pszczół będzie łączył cechy funkcjonalne i ergonomicz- ne klasycznych uli, formę i estetykę, nawiązując do współczesnej minimali- stycznej architektury. Bardzo ważne będzie wykorzystanie w projekcie materiałów naturalnych.
Personalizacja produktu będzie polegała na doborze materiału gatunku drewna, kolorze oraz wybranej lokalizacji ustawienia obiektu.
Źródłem pomysłu są chodaki, postoły, łapcie, pantofle wyrabiane i wyplatane ręcznie. Wykonane z drewna, łyka, kory młodego drzewa, słomy, lnu, konopi i innych surowców naturalnych. Za główną inspirację posłużyły techniki łącze- nia materiałów poprzez ich wyplatanie.
Modyfikacja Artura Goska polega na zróżnicowaniu metod łączenia i szycia, przy użyciu współczesnych, ogólnodostępnych materiałów, z naciskiem na wydobycie ich charakterystycznych właściwości fizycznych. Użyte materiały będą charakteryzowały się wysokim stopniem odporności na przetarcia.
Ostatecznym produktem będzie obuwie, które w prosty sposób będzie mógł wykonać sam użytkownik. Na etapie prototypu, splot będzie testowany na innych przedmiotach typu czapka, kapelusz, torba, plecak etc.
Oryginalność produktu polega na wyborze materiału, z którego wykonywany będzie przedmiot. Mogą to być np. taśmy, liny polipropylenowe, materiał typu Tyvek lub inne materiały pochodzące z rynku wtórnego.
1

drukuj  »  poleć artykuł znajomemu  »  Bookmark and Share   »  do góry